: )
فـآصله ی دلتنگی این روزهای من ، شده اندازه ی این حرف تا حرف بعدی ...
به اندازه ی جمله ای که الـآن میگم و منتظره بعدی ام ..
دلتنگی این روزهای من ، به سرعت جوونه ی بادام داره شکوفه میزنه ..
رشد میکنه ، بزرگ میشه و بارش سنگینی میکنه روی دلم ؛ بهش فک میکنم ،
گولــه میشـه ، میشینه پشت پلکهـــآم ..
فک نکنم ، مثل کارهای عقب مونده ، مثل تَه ظرفهای نشسته باید بذارمش کنار ،
برای بعدی ...
اونوقت خدا به داد " بعدم " برسه ... !
دلتنگی این روز های من ، هنوز کــآلـه ، طعم گس داره ..
تلخــه .. : )
تا بیاد یه رنگ و بو بشینه ، چشم من شاخــه هاش خشک شده ..
برچسب: این روزهای دلتنگی,
نویسنده: نرگس نیکنام